Timer Flowtime

Flowtime (czasem nazywane Flowmodoro) powstało jako alternatywa dla osób, którym alarm pomodoro przerywa pracę akurat wtedy, gdy wchodzą w głęboką pracę. Chodzi o to, żeby zachować strukturę przeplatania skupienia i odpoczynku, ale pozwolić, by długość każdego bloku zależała od twojej uwagi, a nie od zegara.

Uruchamiasz stoper, gdy zaczynasz zadanie, i zatrzymujesz go, gdy czujesz, że skupienie spada, gdy dopada cię zmęczenie albo gdy zadanie jest skończone. Potem odpoczywasz przez czas, który rośnie razem z wysiłkiem: krótka pauza po krótkiej sesji, prawdziwa przerwa po długiej.

Pomodoro sprawdza się najlepiej, gdy najtrudniejszy jest start: stałe, krótkie zobowiązanie pokonuje prokrastynację, a regularny alarm nie pozwala pomijać przerw. Flowtime sprawdza się najlepiej, gdy najtrudniej jest utrzymać się w strefie: przy programowaniu, pisaniu czy projektowaniu, gdzie każde przerwanie kosztuje dziesięć minut ponownej rozgrzewki.

Wiele osób używa obu: pomodoro do spraw administracyjnych, powtórek i zadań, których unika, a Flowtime do twórczej, głębokiej pracy. Przełączasz się jednym kliknięciem w menu rytmów pod timerem, a statystyki, seria dni i zadania są wspólne dla obu trybów.

Klasyczna reguła kciuka to 5 minut przerwy po maksymalnie 25 minutach pracy, 8 minut po 25–50 minutach, 10 minut po 50–90 minutach i 15 minut po dłuższej pracy. Ten timer zamiast tego stosuje prostą, regulowaną proporcję: nad timerem wybierz 1/3, 1/4, 1/5 albo 1/6 czasu skupienia, a zdobyta dotąd przerwa wyświetla się pod zegarem w trakcie pracy.

Niezależnie od proporcji niech przerwa będzie prawdziwa: wstań, oderwij wzrok od ekranu, napij się wody. Flowtime służy do tego, żeby pracować dłużej, gdy idzie dobrze, a nie do pomijania odpoczynku.